การตัดแต่งเหง้ามีอะไรหลังจากดอกนาร์ซิสซัสบานไม่ดี

หัวพืชที่ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิเป็นพืชที่มีช่วงชีวิตสั้น ดังนั้นพวกมันจึงต้องการอาหารที่เพียงพอในช่วงเวลาสั้น ๆ เพื่อหล่อเลี้ยงดอกตูมและใบในช่วงฤดูร้อนและฤดูหนาวที่พักตัว แม้ว่าพวกมันจะพักตัว แต่ก็ยังมีการเผาผลาญภายในหัวพืช และนั่นต้องการอาหาร ยิ่งเก็บอาหารได้มากเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้น

เมื่อใบของดอกแดฟโฟดิลได้รับแสงแดดเพียงพอ (อย่างน้อย 6 ชั่วโมงต่อวัน จะดีที่สุด) ใบจะนำคาร์บอนจาก CO2 และไฮโดรเจนและออกซิเจนจากน้ำ การสังเคราะห์แสงเกิดขึ้นในคลอโรพลาสต์ (ออร์แกเนลล์ที่มีคลอโรฟิลล์) และผลผลิตสุดท้ายคือคาร์โบไฮเดรต ซึ่งจะถูกส่งไปยังหัวพืชเพื่อเก็บสะสม

สิ่งที่ทำให้ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นได้คือการได้รับแสงแดดโดยตรง ทุกใบสามารถสังเคราะห์แสงได้ แต่ความพยายามเหล่านั้นจะถูกขัดขวางเมื่อใบสีเขียวถูกถักหรือมัด หรือ (ตกใจ!) ถูกตัดออก ใช่ พื้นผิวบางส่วนของกอหรือเปียที่เรียบร้อยจะได้รับแสงแดด แต่จะลดลงอย่างมาก ยิ่งพืชได้รับแสงแดดมากเท่าไร การสังเคราะห์แสงก็ยิ่งเกิดขึ้นมากเท่านั้น และนั่นหมายถึงการสะสมคาร์โบไฮเดรตในหัวพืชมากขึ้น

ใบที่แก่แล้วอาจดูไม่เรียบร้อย แต่ก็มีวิธีที่จะปกปิดได้ คุณสามารถปลูกพวกมันท่ามกลางเดย์ลิลลี่และลิริโอเป ซึ่งมีใบคล้ายกัน หรือปลูกไม้ยืนต้น เช่น ฟลอกซ์ในสวน หรือซูซานตาดำ ไว้ด้านหน้าดอกแดฟโฟดิลเพื่อซ่อนใบที่กำลังเหลือง เมื่อใบเริ่มเหลืองและร่วงหล่น ให้ค่อยๆ ดันพวกมันให้ใกล้พื้นดินมากขึ้น ซึ่งจะทำให้มองเห็นได้น้อยลง แต่ก็ยังสามารถรวบรวมพลังงานจากแสงอาทิตย์ได้

เมื่อปลูกดอกแดฟโฟดิลหลายชนิด ให้ปลูกดอกที่บานเร็วไว้ด้านหลังแปลง และดอกที่บานช้ากว่าไว้ด้านหน้า และควรกำจัดฝักเมล็ดออกเสมอ เพราะมันจะใช้ทรัพยากรที่ควรจะเก็บไว้สำหรับหัวพืช

เมื่อดอกแดฟโฟดิลเป็นกอมีลักษณะเช่นนี้

พวกมันจำเป็นต้องถูกขุดขึ้นมา แบ่งแยก และปลูกให้ลึกขึ้นในดิน แต่อย่าเพิ่งรบกวนพวกมันจนกว่าใบส่วนใหญ่จะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหรือสีน้ำตาล

หัวพืชต้องการการระบายน้ำที่ดี ดังนั้นให้เตรียมดินก่อน หากจำเป็น จากนั้นขุดกอพืชขึ้นมา ปัดดินออก และแบ่งหัวพืช โดยสังเกตว่าด้านใดขึ้นข้างบน หลังจากปลูกหัวพืชให้ตัวเองและลูกค้ามานานหลายทศวรรษ ฉันพบว่าสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดที่ทำให้ดอกแดฟโฟดิลเติบโต "ตาบอด" (ไม่มีดอก) คือการปลูกตื้นเกินไป ฉันเคยเห็นคำแนะนำบนฉลากและทางออนไลน์ให้ปลูกเพียง 4 นิ้ว หรือมีดินบนหัวพืชเพียง 1 นิ้ว ไร้สาระ!

ในดินที่ฉันเตรียมไว้ ดอกแดฟโฟดิลที่มีหัวใหญ่จะถูกปลูกโดยให้ส่วนล่างของหัวอยู่ลึก 8 หรือ 9 นิ้วใต้ผิวดิน ดอกแดฟโฟดิลที่มีหัวเล็กจะถูกปลูกลึก 6 นิ้ว โดยทั่วไปแล้ว หัวพืชขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ควรปลูกให้ลึกเท่ากับ 3 เท่าของความสูงของมัน สำหรับดอกโครคัสและหัวพืชขนาดเล็กอื่นๆ - 4 หรือ 5 เท่าของความสูง

นอกจากนี้ โปรดระมัดระวังปริมาณปุ๋ยที่คุณให้หัวพืช ไนโตรเจนมากเกินไปจะทำให้มีใบจำนวนมากโดยที่ดอกไม่บาน คุณอาจเคยเห็นกอดอกแดฟโฟดิลที่บานเต็มที่ตามริมถนนหรือรอบๆ สิ่งปลูกสร้างที่ถูกทิ้งร้าง และพวกมันก็สามารถกลับมาออกดอกได้ทุกปี เป็นเวลาหลายทศวรรษ...โดยไม่ต้องมีการดูแลจากใครเลย พวกมันอยู่รอดได้ด้วยสิ่งเล็กน้อยที่ธรรมชาติมอบให้ เช่น ใบไม้ร่วงและเศษซากอื่นๆ ที่ย่อยสลายอยู่เหนือพวกมัน

ยังเร็วเกินไปที่จะขุดและแบ่งหัวพืช แต่ตอนนี้คุณสามารถคิดได้ว่าแปลงยกร่องใหม่และดอกแดฟโฟดิลทั้งหมดนั้นจะไปอยู่ที่ไหน

← โพสต์ก่อนหน้า โพสต์ถัดไป →